Dagboek van Yarah

Dagboek van Yarah

20
mei
2014
16.58 uur

Mijn ouders praten niet met me...

Ik voel me de hele dag al enorm rot. Maar ik wil me niet schuldig voelen. Had echt iemand nodig om mee te praten, maar ik had geen zin om mevrouw De Boer weer lastig te vallen. Opeens dacht ik aan de website waarover Sabrina vertelt had. Zij zei dat het een organisatie is voor hulpverlening waar meisjes met problemen terechtkunnen.

Ze heten Fier. Je weet wel, fier betekent trots. Via de site kon ik met ze chatten en het leek wel alsof ze heel goed wisten wat ik meemaak. Ik heb ruim een uur gechat met een mevrouw en daarna voelde ik me opgelucht. Het zal niet direct goed gaan, hopelijk zullen mijn ouders het accepteren. En anders kan ik altijd nog samen met Fier op zoek naar een oplossing. Ik heb echt wel geleerd dat het belangrijk is om over mijn problemen te praten. Er zijn veel meer mensen die door zoiets heen gaan, maar niemand praat er denk ik over. Dat zie ik nu pas. Ik denk veel aan de vriendin die ik vorig jaar opeens verloren ben. Plotseling was ze weg: getrouwd. Ik denk dat het haar gewoon overkomen is. Dat ze te laat doorhad dat het zo serieus was.

◄ Terug