Dagboek van Yarah

Dagboek van Yarah

06
mei
2014
21.49 uur

Aan het einde van de middag...

…heb ik mijn ouders gevraagd of ik met ze kon praten. Ze schrokken een beetje, want ik keek er nogal serieus bij. Toen zijn we in de keuken gaan zitten, met de deur dicht. Ik heb geen zin in commentaar van mijn broers…

Eerst heb ik ze verteld dat ik heel veel van ze hou, dat niemand belangrijker voor me is dan mijn ouders. Dat ik wil dat ze trots op me zijn en gelukkig en gezond. En toen kwam het: maar ik wil niet trouwen. Ik wil eerst mijn opleiding afmaken en dan pas trouwen, zei ik. Verder vertelde ik ze dat ik alleen akkoord ben gegaan met het afspraakje met Rayan om hen gelukkig te maken. Ik vertelde ze dat het uitje geen succes was, dat ik zeker weet dat het niet gaat werken tussen Rayan en mij. Dat ik dat heel jammer vind, omdat ik weet dat mijn ouders zijn familie een goede familie vinden, maar dat ik mijn eigen hersens en gevoelens niet kan uitschakelen.

Mijn ouders waren niet blij. Eerst kwamen ze met allemaal argumenten waarom ik wel moest trouwen. Dat er steeds meer over me geroddeld wordt en dat alle meisjes van mijn leeftijd moeten trouwen. Ook zeiden ze dat er misschien niemand meer om mijn hand zou komen vragen als ze weten van de geschiedenis met Rayan. Ze vinden dat ik gevaarlijk bezig ben.

Toen ben ik in huilen uitgebarsten en heb ze gevraagd of ze wel naar me luisterden: ik ga niet trouwen. Ik wil pas over trouwen nadenken als ik mijn opleiding af heb. En ik wil mijn man zelf uitkiezen. Ik wil niet met iemand trouwen omdat hij toevallig om mijn hand komt vragen.

Mijn ouders waren perplex. Allebei reageerden ze op hun eigen manier. Mijn moeder paniekerig en mijn vader was vooral erg stil. Hij keek boos. Het deed me pijn, maar ik ben blij dat ik het gezegd heb. Net ben ik naar mijn kamer gegaan en heb ik de deur op slot gedaan. Ik moet echt even alleen zijn…

◄ Terug